ഇവിടെ തോന്ന്യാക്ഷരത്തുള്ളികളായി ഓർമ്മകൾ പെയ്യുന്നു........ ഇരമ്പി പെയ്ത പെരുമഴക്ക് ശേഷമുള്ള ശാന്തതയിൽ....... മരം പെയ്യും പോലെ...........
മുഴക്കങ്ങളില്ലാത്ത ചില ബന്ധങ്ങളുണ്ട്...
നിരന്തരം പരിപാലിക്കേണ്ടതില്ലാത്തവ.
കണക്ക് പുസ്തകങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാത്ത,
പരിഗണിക്കപ്പെടാൻ കെട്ടിയാടാത്ത,
ശ്രദ്ധ തേടി ശബ്ദമുയർത്താത്തവ.
നിശ്ശബ്ദതകളിൽ അലിഞ്ഞുപോകാത്ത,
ദൂരങ്ങളിൽ തളർന്നുവീഴാത്ത,
കാലത്തിന്റെ മാറാലകൾ
തരി പോലും തീണ്ടാത്തവ...
പിണക്കങ്ങൾക്കും,
ഞാനെന്ന ഭാവത്തിന്റ
ശുഷ്കിച്ച ഇടനാഴികൾക്കും
ഉയരമുളള മതിലുകൾക്കും
ഒരുപാട് മേലെ പറക്കുന്നവ.
വാക്കുകളിൽ പിറന്നു..
വാക്കുകളിൽ ജീവിച്ചു..
വാക്കുകളിൽ മരിക്കാതെ;
കണ്ണിൽ കാണാനാകാത്ത
ഹൃദയാഴങ്ങളിൽ നീന്തിത്തുടിക്കുന്നവ...
സൗഹൃദങ്ങൾ പലവിധം…
പറയാതെ....
മനസ്സറിഞ്ഞവ,
ഒന്നിനും… ആർക്കും…
തെറ്റിദ്ധാരണകൾക്ക് പോലും
നൂലിഴയിടമില്ലാതെ
ചേർത്ത് നിർത്തിയവ…
വിശദീകരിച്ച്
ക്ഷീണിച്ചു പോയവ,
വിശദീകരിക്കാൻ
ഒരു അവസരവും നീട്ടാതെ
മറഞ്ഞുപോയവ…
മിണ്ടി… മിണ്ടി…
ഒടുവിൽ
മിണ്ടാതെയായവ…
മിണ്ടാതെയും...
ഉളളിലെവിടെയോയിരുന്ന്
ഇനിയും മിണ്ടുന്നവ..
കടലിരുമ്പിയപ്പോഴോ,
കണ്ണിൽ കുത്തുന്ന
കനത്ത ഇരുട്ട് ചുറ്റും പരന്ന്
തപ്പിതടഞ്ഞപ്പോഴോ,
കൈവിടീച്ച് എങ്ങോ
അപ്രത്യക്ഷമായവ…
മുറിയിൽ വെച്ച
കടലാസ്സു പൂക്കൾ പോലെ,
ജീവനില്ലാത്തവ.....
തുലാപെയ്ത്ത് പോലെ.
നിലം തൊടും മുമ്പേ
ഒഴുകിപ്പോയവ...
കലമ്പുന്ന ഓട്ടപ്പാത്രങ്ങൾ പോലെ
കാമ്പും കഴമ്പുമില്ലാത്ത
ശബ്ദം മാത്രം ശേഷിച്ചവ.....
അങ്ങനെയങ്ങനെ.....
ചിലത് പാഠങ്ങൾ,
ചിലത് വേദനകൾ,
മറ്റു ചിലത്
ഹൃദയത്തോളം ചേർത്തുവെച്ച
നിധികൾ…
പലതരം,
പല രീതിയിൽ,
പല വഴികൾ താണ്ടി
നമ്മെ..... നാമാക്കിയവ..
ഓൺലൈൻ സൗഹൃദങ്ങളുടെയും പണ്ടത്തെ സ്കൂൾ കോളേജ് ലൈബ്രറി ട്യൂഷൻ ക്ലാസ് എന്നുവേണ്ട ഒരേ ബസ്റ്റോപ്പിലുളള ആളുകളെ വരെ നിറച്ചുള്ള സൗഹൃദ കൂട്ടായ്മകളുടെയും ഇക്കാലത്ത്......
സൗഹൃദങ്ങൾക്കു വരെ നമ്മളറിയാത്ത കോംപ്ലിക്കേഷനും...... കൂട്ടുകാരിയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് നടന്നാൽ വരെ.... തെറ്റിദ്ധാരണക്കുള്ള സബ്സ്ക്രിപ്ഷനും ജിഎസ്ടിയും അടിച്ചു തരുന്ന മാലോകരും..
ഏറ്റവും തമാശ ... ഒരു നാല് പേര് ഒരുമിച്ച് നിന്ന് പറഞ്ഞാൽ...പിഞ്ചി പോകാവുന്ന പട്ടുനൂലിനേക്കാളും നേർത്തതും ബലം കുറഞ്ഞതുമായ പരസ്പര വിശ്വാസത്തിൻറെ നൂലിഴകളിൽ കോരുത്തതാണ് ....... ഒരു കാലത്ത് നമ്മൾ ആഘോഷിച്ചിരുന്ന...... ഊറ്റം കൊണ്ടിരുന്ന ....നെഞ്ചോട് ചേർത്തിരുന്ന പല ബന്ധങ്ങളും..... എന്നുള്ള തിരിച്ചറിവാണ്.
ഒരിത്തിരി കൺവിക്ഷനോടെ.... ഏതെങ്കിലും ഒരു കൂറ .... അസൂയാകുക്ഷി ....... വിചാരിച്ചാൽ സിമ്പിൾ ആയി കുളം തോണ്ടാവുന്ന ....ഒരു ഐറ്റം...
ഒന്ന് തുമ്മിയാൽ ....
ചോദ്യവുമില്ല പറച്ചിലുമില്ല....
അപ്പ തെറിക്കും ... അന്ത മൂക്ക് ചാമി..
എന്നാ കൊടുമൈ 😃
ചെറുപ്പകാലത്ത്... എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഓർമ്മ വച്ച കാലം മുതൽ..... സകലവിധ വള്ളിക്കെട്ടും... തലയിൽ വലിച്ചുകയറ്റുന്ന...... ഒരു പ്രത്യേക.... തരം അസുഖം ഉള്ളതുകൊണ്ടും .....
ചുറ്റും കിടക്കുന്ന ഒരു നാലഞ്ചു പഞ്ചായത്തിലെ..... എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീർക്കേണ്ട ബാധ്യത എനിക്കുണ്ട് എന്ന..... അതിഭീകര സർവീസ് മെൻറാഡിറ്റി... യുടെ അതിപ്രസരം കൊണ്ടും ........
എവിടെ ചെന്നാലും....... ആ പ്രദേശത്തെ ഹിറ്റ്ലിസ്റ്റിൽ..... എന്നും പേര് രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ആളായിരുന്നു ഞാൻ.
അതായത് രമണാ......
വേലിക്കപ്പുറത്തെ മോളി അമ്മച്ചിയുടെ..... ലൂബിക്ക..... ഏതോ... കുറിയ സംഘം.... അടിച്ചുമാറ്റിയാൽ വരെ.... സംശയത്തിന്റെ മുൾമുന.... ഇങ്ങ് ....എന്റ തലയിൽ ഡെമോക്ളസിന്റെ വാളുപോലെ തൂങ്ങും എന്ന് സാരം..
അതിനു മോളി അമ്മച്ചിയെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല....... ഈ പറഞ്ഞ.... കുറിയ സംഘം പ്രതികളുടെ.... എല്ലാവരുടെ കൂടെയും ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടായും .... തോളിൽ കയ്യിട്ടും ..... കിളിമാസ് കളിച്ചും...... നോം ..... എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടല്ലോ.....
അപ്പോൾ..... ഈ പറഞ്ഞ ലൂബിക്ക കേസിൽ ഞാനില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ തെളിവ് ചോദിക്കും........ സ്വാഭാവികം...
നിരപരാധി ആകാനും തെളിവ് വേണം ഇന്നാട്ടിൽ 😂😂😂
വളർന്നു വന്നപ്പോഴും... കുറച്ചും കൂടി ആളുകളെ മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങി എന്ന അഹന്ത കേറി എന്നതൊഴിച്ചാൽ.......
കൂട്ടുകാർ... അല്ലെങ്കിൽ... സ്നേഹം കാണിക്കുന്നവർ
ഒരു വിഷമത്തിൽ പെട്ടാൽ ഒപ്പം കിണറ്റിൽ കൈയും പിടിച്ചു കൂടെ ചാടുന്ന സ്വഭാവം പിന്നെയും ബാക്കിയായി ....
കാണിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിൽ ചാണകം കലക്കുന്ന ടൈപ്പ് പല പണികളും പലവുരു പലപല രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും ഇതിനൊക്കെ കിട്ടിയാലും.....
ജീവിതത്തിന്റ ഈ ഓഫ്ലൈൻ യാത്രയിലെ പല ബസ്റ്റോപ്പുകളിൽ നിന്നും.....
എന്നെ, എന്നേക്കാൾ നന്നായി അറിയാവുന്ന..
കട്ടക്ക് കൂടെ നിന്നു കൈ കോർത്ത് പിടിക്കുന്ന.. കുറച്ചു സ്നേഹങ്ങളെ ജീവിതകാലം മുഴുവനും കൂടെ കൂട്ടാൻ കിട്ടി എന്ന അഹങ്കാരം മൂത്തോണ്ടാവും............
ഈയൊരു സ്വഭാവം ... കൊണ്ടുനടക്കുന്നതിൽ...... എനിക്ക് ഇന്നേവരെ... അഭിമാനമല്ലാതെ. മറിച്ച് തോന്നിയിട്ടേയില്ല
പമ്പരവിഡ്ഢി എന്ന് മുദ്ര കുത്തപ്പെടാമെങ്കിലും....
We often believe that the ones we love,
The ones we feel close to — are ours.
We believe the ones who open up to us,
The ones who choose us — are ours.
But no —
The one who stays when you fall,
Vouches for you when you’re hated,
Fights for you when you’re misunderstood — that’s the one.
The one who holds you without needing reasons,
Who stands by you, not swayed by whispers — that’s the one.
The one who shows you your flaws,
Yet embraces you fully — that’s the one.
The one who checks in often —
Even when you’re silent — that’s the one.
The rest?
Just passing shadows.
ഇംഗ്ലീഷ്ക്കാരന്റെ ലോക്കല് ലാങ്വേജില് Northern Lights എന്നും ശാസ്ത്രീയമായി Aurora Borealis എന്നു കിറുകിറുന്നനെയും പേരുള്ള അതിസുന്ദരിയായ ധ്രുവദീപ്തിയും തേടിയുള്ള യാത്രയയിരുന്നു ഇന്നത്തേത്.
അറോറാ നോട്ടിഫിക്കേഷന് വാങ്കൂവറില് വന്ന ആ സെക്കന്റ് മുതല്ക്ക് "വാ പോവ" ," വാ പോവ" ന്ന് .. വാ പൂട്ടാണ്ട് വായ്പ്പാട്ട് പാടി ചെവിതല കേള്പ്പിക്കാത്ത നല്ല പകുതിയെ...
കല്യാണം കഴിഞ്ഞയിടക്ക് കേരളത്തിലെ ഏതോ ഒരു കുഗ്രാമത്തിലിരുന്ന് പ്രണയലോലനായി ടിവളുടെ ബക്കറ്റ് ലിസ്റ്റില് ഒന്നാമതായിരുന്ന ഈ അറകുറയെ .. "യെടി ..അന്നമ്മോ അനെ അങ്ങ് ഫിന്ലാന്റില് കൊണ്ടോയി ഞാന് ഇദ് കാണിച്ചേരും " ന്ന് വാക്ക് തന്ന അന്ന് മുതല് അന്ത നീല ബക്കറ്റും അതിലെ ലിസ്റ്റും തലയിലായ ഒരു ഹതഭാഗ്യന് , എങ്ങനെ തടുക്കാനാണ് ...
നീതികേടാവില്ലേ അത്. ......
ധ്രുവദീപ്തി... ഭൂമിയുടെ കാന്തിക ധ്രുവങ്ങളില് നിന്ന് പതിനെട്ട് ഡിഗ്രി മുതല് ഇരുപത്തിമൂന്ന് ഡിഗ്രി വരെയുള്ള ഉപര്യാന്തരീക്ഷ മേഖലകളില് രാത്രിയിലെ ആദ്യയാമം മുതല് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ദീപ്തിപ്രസരം.വീശിയടിക്കുന്ന സൗരക്കാറ്റില് നിന്ന് ചാര്ജ്ജുള്ക്കൊണ്ട് ഭൂമിയുടെ കാന്തികവലയത്താല് ആകര്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഈ കണങ്ങള് ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലെ വാതകതന്മാത്രകളായി കൂട്ടിയിടിച്ചാണ് ധ്രുവദീപ്തി ഉണ്ടാകുന്നത് എന്നാണ് ശാസ്ത്രം.
ആയിരം മഴവില്ലിന്റെ വർണ്ണങ്ങളെല്ലാം വാരിവിതറിയ ചിറകുകൾ വിരിച്ച് മാലാഖമാരുടെ ആകാശ നൃത്തം.. ചക്രവാളം ഒരു ക്യാൻവാസിലെന്ന പോലേ മാറിയും മറിഞ്ഞും വരുന്ന പച്ചയും പിങ്കും വയലറ്റും ചായങ്ങളിൽ, ചടുലതാളങ്ങളില് കോറിയിടുന്ന മഴവിൽ ചിത്രങ്ങൾ......
മാദകനൃത്തമാടുന്ന മദാലസയായി ധ്രുവദീപ്തി......
ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ വഴിയിൽ ഓരം ചേർന്ന് നടപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട് നേരം കുറച്ചേറെയായി. നേരിയ തണുപ്പുള്ള നനുത്ത കാറ്റ് മുടിയഴകളെ തലോടി കടന്നു പോകുന്നുണ്ട് ...ഏതൊക്കെയോ പേരറിയ രാത്രിപ്പൂക്കളുടെ മാദക ഗന്ധം മൂക്കിലടിച്ചു കയറുന്നു ....
ഇനി വല്ല വെള്ളക്കാരി യക്ഷിയോ മറ്റോ വരാവോ..?
ചുറ്റും നടക്കുന്ന ഒന്നിലും ലവലേശം ശ്രദ്ധയില്ലാതെ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളും നോക്കി ദിവാസ്വപ്നം കണ്ട് നടന്ന എന്നോട്...
"ആരൂല്യെങ്കിൽ നമ്മൾ തിരിച്ചുപോരും ട്ടാ.. "
എന്നൊക്കെ പിറുപിറുത്ത് ഇത്തിരി മുഴുത്തതാണെങ്കിലും കസ്റ്റഡിയിലുള്ള ഒരേയൊരു ഐശ്വര്യ റായീയെ ഏതെങ്കിലും കരിങ്കൂറ കശ്മലന്മാർ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകോന്നു പേടിയുണ്ടെങ്കിലും ..... കൊടുത്ത വാക്കിന്റെ അന്തസ്സ് കാക്കാന് പെടാപ്പാട് പെടുന്ന എൻറെ ഫര്ത്താവ്.
നേരം പാതിര കഴിഞ്ഞെന്നു തോന്നുന്നു കാൽമുട്ട് ചെറിയതോതിൽ പണി തന്നു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് ...മിണ്ടാണ്ട് നടക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധി .
അല്ലെങ്കിൽ അടുത്ത സ്റ്റെപ്പില് യൂ ടേണ് എടുത്ത് തിരിഞ്ഞു നടക്കും.. കൂടെയുള്ളവൻ .
കട്ടക്കലിപ്പിലാണ്.
അങ്ങനെ കിലോമീറ്റർസ് ആൻഡ് കിലോമീറ്റേഴ്സ് നടന്നും കിതച്ചും നടന്നും കിതച്ചും ഞങ്ങൾ അക്കേഡിയാ ബീച്ചിലേക്ക് നടന്നടുത്തു.
ചീറിപ്പാഞ്ഞ് വന്നിരുന്ന വാഹനങ്ങൾ ഒക്കെ നഴ്സറി കുട്ടികളെ പോലെ വരിവരിയായി പാർക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന പാർക്കിംഗ് ലോട്ടും കഴിഞ്ഞ് വളഞ്ഞ കൈവരികൾ ഉള്ള ബേ ട്രെയിലിന്റെ പടിക്കെട്ടുകളും ഇറങ്ങി ഞങ്ങൾ കടപ്പുറത്തേക്ക് എത്തി.
കാല് പൂണ്ട് പോകുന്ന മണലും ചീറിയടിക്കുന്ന തിരമാലകളും പ്രതീക്ഷിച്ചത്തിയ ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ,
പച്ചപ്പുൽപരവതാനിയും ഉരുളൻ കല്ലുകളും നിറഞ്ഞ ഒരു കടപ്പുറവും
അനുസരണയുള്ള ലാബ്രഡോർ നായ്ക്കുട്ടിയെ പോലെ കാല് പതുക്കെ വന്ന് മണപ്പിക്കുന്ന തിരകളും... കാഴ്ചവെച്ചുകൊണ്ട് ശാന്ത ഗംഭീരനായി നിന്നു പസഫിക് സമുദ്രം .
മണി പന്ത്രണ്ടര..........
കടപ്പുറത്ത് ഒരു പൂരത്തിനുള്ള തിരക്കുണ്ട് . കെട്ടും കിടക്കയും ടെന്റും ചാരുകസേരയും തുടങ്ങി ഒരു മാസത്തേക്ക് പൊറുതിക്കു വന്ന പോലെ ഒരുപാട് കുടുംബങ്ങൾ ..പാതിരാവായതൊന്നും ആരും അറിഞ്ഞില്ലന്ന് തോന്നുന്നു.
മുക്കാലൻ ട്രൈപോഡിലെ ക്യാമറ അങ്ങകലേ ഉൾക്കടലിന് അതിരു തീർത്ത റോക്കി പർവ്വതനിരകളിലേക്ക് മിഴിചിമ്മിച്ച് ഒരു പച്ച പാവാടക്കാരി ചൈനക്കാരി പെൺകുട്ടി അടുത്ത് നിന്ന് ഫോക്കസ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് . അവൾക്ക് ഞാനിരിക്കുന്ന ചവിട്ടുപടിയിലാണ് നോട്ടം ..ഒന്നുകൂടി ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് അമർന്നിരുന്ന് ഞാൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
മണി ഒന്നരയായി ..
അങ്ങകലെ സെർച്ച് ലൈറ്റും തെളിയിച്ച് പുക തുപ്പി തുഴഞ്ഞു പോകുന്ന ചരക്ക് കപ്പലിന്റെ സൈറൺ ...പണ്ട് ദില്ലിയിലെ തണുത്തുറഞ്ഞ പ്രഭാതങ്ങളിൽ ദൂരെ നിന്നും ആർത്ത് കരഞ്ഞിരുന്ന മയിലുകളെ ഓർമിപ്പിച്ചു..
വേലിയേറ്റ സമയമായി എന്ന് തോന്നുന്നു ...കടൽവെള്ളം ഇരച്ച് കയറുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാനുണ്ട് .
പച്ചപ്പാവാടക്കാരി ചൈനീസ് മോൾ എനിക്കൊരു പുഞ്ചിരിയും സമ്മാനിച്ച് ട്രൈപ്പോഡും മടക്കി കൂട്ടുകാരൻറെ കൈയും പിടിച്ച് തിരിച്ചു പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്.
മണി മൂന്നായി ..
ചക്രവാളത്തിലെയതിരിലെവിടെയും ധ്രുവ ദീപ്തിയുടെ ഒരു മിനുക്കം പോലുമില്ല.. കടൽപ്പുറം കാലിയാവാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ..അടുത്ത് തന്നെയുണ്ടായിരുന്ന ടെന്റുകാര് കർട്ടനിട്ട് ഉറക്കം തുടങ്ങിയിട്ട് നേരം കുറച്ചേറെയായി
അങ്ങനെ അങ്ങിങ്ങ് നങ്കൂരമിട്ട് കിടക്കുന്ന .. മൂന്നും നാലും നിലകളുള്ള ആഡംബര കപ്പലുകളിൽ മിന്നുന്ന വിളക്കുകളുടെ നക്ഷത്രചിമ്മലുകളെ പുറകിലാക്കി ...അടുത്ത അറകുറ യും സ്വപ്നം കണ്ടു ഞങ്ങളും മടങ്ങി .
രേവതി കിലുക്കം സിനിമയിൽ പറഞ്ഞ പോലെ ജ്യോതിയും വന്നില്ല തീയും വന്നില്ല .....
എനിക്ക് ഫിന്ലാന്റ് തന്നെയാണ് യോഗം..
എന്തോ എവിടെയോ മറന്നു വെച്ച പോലൊരു തോന്നല്
ഏതോ പെരുമഴയത്ത് ഓടിപ്പിടിച്ച് ബസ്സില് കയറുമ്പോള് ..വീട്ടിലെടുത്ത് വെച്ച മടക്കുകുട എടുക്കാന് മറന്ന പോലെ...
ബാഗില് തപ്പിയിട്ടും തപ്പിയിട്ടും കിട്ടാഞ്ഞ .. ..എഴുതിപൂര്ത്തിയാക്കിയെന്നുറപ്പുള്ള ഗൃഹപാഠം പോലെ
പരീക്ഷക്ക് മനഃപാഠമാക്കിയ രേഖാചിത്രത്തിന്റെ അടയാളപ്പെടുത്തലുകള്..പൊടുന്നനെ മനസ്സില് നിന്നു മാഞ്ഞു പോയതുപോലെ ...
...എന്തോ കാര്യമായി മറന്നിരിക്കുന്നു....
മഹാമാരിക്കു ശേഷം ..അല്ലെങ്കിലും സുനാമി വന്നടിച്ച തീരം പോലെയാണ് മനസ്സ്.
കൈവിരലുകള്ക്കിടയിലൂടൂര്ന്നിറങ്ങി പോയ മണല്ത്തരികള് പോലെ ,കോടമഞ്ഞു മൂടിയ ഓര്മ്മകളും മുഖങ്ങളും
തൂമ്പാ വെയ്ക്കുന്നിടത്ത് തുണിയും , തുണി വെയ്ക്കുന്നിടത്ത് ആണിയും വെയ്ക്കുന്ന
മുട്ടായി കളഞ്ഞ് മുട്ടായിക്കടലാസ്സ് വായിലിടുന്ന ...തിരയടിച്ചുയരുന്ന മറവി...
എന്നാലും എന്താവോ മറന്നത് ???
കരിക്കിന് വെള്ളം പോലെ പെയ്തിറങ്ങിയ നനയാന് മറന്ന ജൂണ്മാസ മഴകളെയാണോ..?
വീണ്ടെടുക്കാനാവാത്ത മറവികള് കൂട് കൂട്ടിയ മാറാലകളില് പൊതിഞ്ഞ് ..അടുത്തുണ്ടായിട്ടും കൈപ്പിടിക്കാതെ വിട്ട സൗഹൃദങ്ങളേയോ…?
ജീവിച്ചു തീര്ക്കാന് അര്ദ്ധവിരാമമിട്ട് മാറ്റിവെച്ച സ്വപ്നങ്ങളെയോ?
അതോ ഇനിയും ...എഴുതി പൂര്ത്തിയാക്കാതെ വിട്ട ... അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാതെ .. ചിതറിത്തെറിച്ച് ഉരുണ്ട് നടക്കുന്ന എന്റെ തൊന്ന്യക്ഷരക്കുഞ്ഞുങ്ങളെയാണോ?
ഇവിടത്തെ സ്വര്ണ്ണനിറമുള്ള വെയിലില് കോടമഞ്ഞുരുകുന്നത് പോലെ ഉള്ളിലെ വേനല്ച്ചൂടിലീമറവിമഞ്ഞുമുരുകുമായിരിക്കും...
നോക്കട്ടെ.... ഒന്നേന്നു മുതല് എല്ലാം തിരിച്ചുപിടിക്കണം..
